Planina Golija
Planina Golija nalazi se u jugozapadnom delu Srbije i najprostranija je planina u okruženju. Pruža se u dužini od 52 kilometara, a u administrativnom pogledu pripada gradovima Novom Pazaru i Kraljevu, i opštinama Ivanjica, Sjenica i Raška.
Odlukom Vlade Srbije, od 20. jula 2001. godine, područje planine Golija proglašeno je „Parkom prirode Golija” (površine 75.183 ha), kao prirodno dobro od izuzetnog značaja u okviru Rezervata biosfere „Golija – Studenica”, sa međunarodno priznatim i potvrđenim statusom o okviru Uneskovog programa MAB.
Granicu područja Golije sačinjavaju uglavnom prirodni koridori reka: Studenica na severu, Ibar na istoku, Raška, Ljudska Reka i reka Vapa na jugu, Moravica i Nošnica na zapadu.
Golija je najšumovitija planina u Srbiji, sa najvećim i najboljim šumskim kompleksima.
Planina Rogozna
Planinski masiv Rogozne dugačak je oko 20 kilometara, i prostire se između Raške, Novog Pazara, Ribarića i Kosovske Mitrovice. Najveće uzvišenje na planini je Crni vrh sa 1.504 metra nadmorske visine. Preko Rogozne u prošlosti je prolazio karavanski put koji je povezivao Bosnu sa Skopljem i Solunom.
Rogozna je planina 10-12 km jugoistočno od Novog Pazara. Pruža se pravcem jugozapad-severoistok u dužini od oko 20 km. Smeštena je u trouglu koji sačuinjavaju reka Raška gornji i srednji tok Ibra, Dolinama pritoka tih reka raščlanjena je na dugačke kose veoma strmih strana. Najveće uzvišenje je Crni vrh 1.504 m.
Rogozna se sastoji najvećim delom od vulkanskih stena andezita, dacita, riolita i njihovif tufova, a u severoistočnom delu od kristalastih škriljaca gornjo – karbonske starosti i stena dijabaz-rožnačke formacije. Obrasla je gustim šumama.
Preko Rogozne je prolazio karavanski put koji je povezivao Bosnu sa Skopljem i Solunom. Njima se navećim delom kretala trgovina sve do izgradnje ibarske železnice, kada je varošica Raška preuzela glavnu ulogu utovarno-istovarne stanice za robu većeg dela Novopazarskog sandžaka.
Snažna vulkanska aktivnost stvorila je uslove za pojavu rudnih žica (galenit, pirit, sfalerit) koje su u srednjem veku eksploatisane, o čemu svedoče ostaci troske i drugi rudarski tragovi. Na pomenutom karavanskom putu postojala je u srednjem veku rudarska varoš Rogozno, sa rudarima Sasima i dalmatinskim trgovcima. Na Rogozini su ostaci srednjovekovnog grada Jeleča, oko kojeg je postojala istoimena župa.
U neposrednoj blizini grada nalaze se planine Rogozna i Golija, poznata i po uređenom ski-centru, koji tokom zime privlači brojne posetioce. U toplijim mesecima, savršeno mesto za predah od gradske vreve predstavljaju izletišta poput Doline Jerke, Pazarišta i Ribarićkog jezera, gde posetioci mogu uživati u svežem vazduhu, šetnjama i očaravajućim pejzažima.
Jeleč raški, tvrđava na planini Rogozna
Jeleč raški je srednjovekovna tvrđava koja se nalazi 12 km južno od Novog Pazara na jednom od uzvišenja planine Rogozne. Nedaleko od Jeleča je 1282. godine povredio nogu kralj Dragutin (kralj Srbije 1276—1282, kralj Srema 1282—1316) dok je lovio, posle čega je u Deževi abdicirao u korist svog mlađeg brata Milutina (1282—1321).
Posle toga se Jeleč pominje 1314. godine, a u osmanlijske ruke dolazi krajem XIV veka. Nakon toga je još neko vreme bio u upotrebi, posle čega je napušten.
Samo utvrđenje je bilo teško pristupačni župski grad nepravilnog oblika i relativno malih dimenzija (najveće dimenzije su mu oko 45 m i oko 35 m).
Danas je u potpunosti u ruševinama, a najbolje očuvani su delovi kapije, cisterne za vodu, zgrade sa prozorima na južnom bedemu, a u središtu grada se nalazi zaravnjena stena.
Po njegovim ostacima se mogu nazreti osnove barem dve ili tri kule, kao i najverovatnije još jedne kapije.
